Producten die iedereen wel kent, en die we veel verkopen, appelpotten van Henkel, en fruitglazen in allerlei soorten en maten. Maar waar komen ze nu eigenlijk vandaan? Ik dacht, laat ik dit eens opzoeken. En verbazingwekkend wat ik toen tegenkwam.

Reims als de champagnehoofdstad had een zeer actieve glasverwerkende sector. Een accountant genaamd Arthur Papon richtte VMC op in 1911. Het evolueerde van het produceren van flessen naar de glazen, potten en kruiken waar ze beroemd om zijn. Als werkgever was Arthur Papon een voorstander van ‘sociaal katholicisme’ en een centrumlinkse politicus.

Arthur’s zoon, Maurice, bleef de belangrijkste aandeelhouder van de fabriek, maar in de jaren dertig ontwikkelde hij een carrière aan de top van de Franse overheid. Tijdens WO II was hij verantwoordelijk voor de binnenlandse veiligheid als een ‘prefect’ in het ‘vrije’ Franse gebied in Bordeaux. pas in de vroege jaren 80 werd ontdekt dat hij in deze hoedanigheid feitelijk verantwoordelijk was voor het sturen van honderden Joden naar Parijs, naar het nu beruchte ‘Vel d’Hiv’, waar ze naar hun dood werden gestuurd in Auschwitz. Dit leidde tot een van de beroemdste rechtszaken in Frankrijk. Papon werd schuldig bevonden aan misdaden tegen de mensheid in de late jaren 1990.

Na de oorlog keerde Papon terug naar Parijs en vervolgde zijn hoogvliegende carrière als ambtenaar, en werd de prefect van de politie in Parijs. In deze hoedanigheid, in de jaren 60, was hij betrokken bij onsmakelijke afleveringen van politie-repressie tegen de FLN-beweging, die een onafhankelijkheidsoorlog voor Algerije vochten.

Gedurende deze tijd bloeide de glasfabriek en had bijna tweeduizend werknemers. In de jaren 70, toen Frankrijk worstelde met de oliecrisis en de achteruitgang van de productie, ervoer VMC sociale conflicten en stakingen.

In juni 1977 waren arbeiders buiten de fabriek bezig met een staking. S’nachts in de vroege uren reed een auto omhoog en de inzittenden schoten 3 mensen neer. Twee leden raakten zwaar gewond en fabrieksarbeider Pierre Maitre ving 17 kogels en stierf ter plaatse. De moord was georganiseerd door een extreem-rechtse militie in samenspanning met de bazen. Duizenden woonden zijn begrafenis bij en de weg waar de VMC-gebouwen zich bevinden, is naar hem vernoemd. De militiegroep werd verboden. Artikelen waarin deze tijden en gebeurtenissen worden geanalyseerd, leggen uit dat de gewelddadige schriktactieken die Papon over zijn werknemers hanteert, doen denken aan de technieken die tegen de FLN-activisten zijn gebruikt.

Bij de begrafenis van Pierre Maitre waren duizenden aanwezigen.

De fabriek worstelde en werd gekocht door ’s werelds grootste glasproducent, Owens-Illinois, dat helaas besloot om het in 2009 te sluiten. Helaas is er bij deze producent niks meer te vinden over de bedrijfshistorie van Henkel en of VMC, of de patronen, patroonnamen…..

  VMC in Reims

Wil je meer lezen? Maurice Papon heeft een wikipedia pagina , https://nl.wikipedia.org/wiki/Maurice_Papon

 

Written by Mark van der Werf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *